Prawo dawniej i dziś

Prawo nie jest pojęciem jednoznacznym. Najczęściej mówi się o nim jednak w kontekście norm usankcjonowanych i wydawanych przez dane państwo. Prawo składa się zatem z norm prawnych, czyli przepisów regulujących postępowanie w danej sytuacji. Choć na pozór ta dziedzina wiedzy i życia nie dotyka nas bezpośrednio, w rzeczywistości mamy z nią do czynienia każdego dnia. Co więcej, pierwsze prawa i normy prawne pojawiły się już w XXIV wieku przez naszą erą. Oznacza to, że wspomniane zagadnienia także dla naszych przodków stanowiły podstawę uporządkowanego i zorganizowanego życia. Warto zatem wiedzieć co nieco o historii prawa oraz zdawać sobie sprawę z tego, jak wymieniona dziedzina funkcjonuje w dwudziestym pierwszym wieku.

Najstarsze normy prawne

Odnalezione we fragmentach dokumenty pozwalają nam wierzyć, że pierwsze normy prawne stosowane były przez społeczeństwa już w dwudziestym czwartym wieku przed naszą erą. Z tego czasu pochodzi dla przykładu zachowany fragmentarycznie kodeks Urukaginy. Warto wspomnieć również o kodeksie Ur-Nammu (z przełomu dwudziestego drugiego i dwudziestego pierwszego wieku). Niestety ten ostatni został niemal w całości zniszczony. Odczytano zaledwie trzy artykuły, a badacze przypuszczają, że było ich przynajmniej kilkadziesiąt. Warto dodać, iż pierwsze kodeksy były spisywane po babilońsku. Mowa tutaj nie tylko o powyższych dokumentach, ale także o najbardziej znanym kodeksie pochodzącym ze starożytności – czyli oczywiście o Kodeksie Hammurabiego. 

Kodeks Hammurabiego

Niemal najstarszym, znanym nam dzisiaj prawie w całości zbiorem praw jest pochodzący z osiemnastego wieku przed naszą erą babiloński kodeks stworzony za panowania króla Hammurabiego. Dokument został odnaleziony stosunkowo niedawno, bo dopiero w roku tysiąc dziewięćset drugim przez francuskiego archeologa na terenie dzisiejszego Iranu. Treść kodeksu Hammurabiego jest bardzo ciekawa przede wszystkim pod względem tematycznym. Dokument zawiera przepisy prawne dotyczące bardzo wielu dziedzin życia. Jest również bardzo dokładny i ma charakter kazuistyczny. Innymi słowy zawiera przykładowe przewinienia i przestępstwa, które najprawdopodobniej mogły się wydarzyć na terenie państwa. Idealnym przykładem jest na przykład artykuł: „Jeśli obywatel oko obywatelowi wybił, oko wybiją mu”. Warto oczywiście dodać, że zasada „oko za oko” działała wyłącznie w przypadku obywateli. Niewolnicy znajdowali się w gorszym położeniu, co udowadnia artykuł: „Jeśli niewolnik obywatela w policzek obywatela uderzył, ucho mu utną”. Niemniej jednak sam kodeks zasługuje na uznanie. Przede wszystkim w kręgu historyków. 

Prawo rzymskie

Na uwagę w kontekście historii prawa, z pewnością zasługują dokonania starożytnych Rzymian. Prawo starożytnego Rzymu zajmuje bowiem nie tylko historyków, ale również współczesnych prawników. To właśnie na podstawie dokonań naszych zachodnich przodków powstało w pewnej mierze prawo europejskie. Wspomniana dziedzina rozwijała się prężnie przez cały okres świetności cesarstwa zachodniorzymskiego. Niestety po upadku tego ostatniego na tereny cesarstwa zaczęły napływać ludy barbarzyńskie, które sprowadziły prawo do bardziej prymitywnych regulacji. Zaczęły dla przykładu obowiązywać normy kazuistyczne. Bardzo ważnym dokumentem jest kodyfikacja Justyniańska z roku 534. 

Od starożytności do współczesności

Oczywiście prawo rozwijało się również w kolejnych epokach. Nawet w średniowieczu (nazywanym przez niektórych wiekami ciemnymi) powstawały kolejne kodeksy prawne. Nowe regulacje, przepisy i postawy pojawiły się oczywiście w renesansie. Współcześnie prawo także nie spoczęło na laurach. Każdy kraj dąży do tego, by jak najlepiej wdrążyć w życie poszczególne przepisy i regulacje. Jeśli chodzi o sam zawód jakim jest prawnik Poznań oraz inne większe miasta umożliwiają studia pod kątem takiego zajaęcia. Bardzo dobrą opinię ma między innymi Uniwersytet im. Adama Mickiewicza czy Uniwersytet Warszawski i Uniwersytet Gdański. Warto jednak podkreślić, że studia prawnicze wymagają dużego zaangażowania i poświęcenia ze strony przyszłych prawników. Po ukończeniu pięcioletnich studiów magisterskich absolwent musi zdecydować, którą aplikację wybierze. Ta ostatnia wiąże się z kolei z zawodem wykonywanym w najbliższej przyszłości. W Polsce po studiach prawniczych można wybrać między innymi aplikację radcowską bądź adwokacką. Po kilku latach (w zależności od wybranej aplikacji) kandydat przystępuje również do egzaminu zawodowego. W międzyczasie odbywa niezbędne praktyki w sądach, prokuraturach czy kancelariach. Dopiero po zdanym egzaminie zawodowym świeżo upieczony prawnik może w pełni cieszyć się wykonywanym zawodem. Jak się zatem okazuje, historia wspomnianej dziedziny wciąż zapisuje kolejne karty i nie powiedziała jeszcze ostatniego słowa. 

Historia prawa jest niezwykle interesująca pod wieloma względami. Warto szukać przede wszystkim początków tej dziedziny wiedzy, ponieważ starożytne zapiski, prawa czy wreszcie spisywane kodeksy są dla nas źródłem cennych i ważnych informacji. W dobie dwudziestego pierwszego wieku prawo pełni bardzo ważną rolę. Także w Polsce, gdzie każdego dnia prężnie działają sądy, prokuratury czy kancelarie. Bardzo dużą popularnością od lat cieszy się również prawo w kontekście kierunku studiów. Tytuł magistra można uzyskać dzisiaj zarówno na uczelniach publicznych, jak i na uczelniach prywatnych. Warto jednak pamiętać, że droga prowadząca do zawodu prawnika wymaga od kandydata wielu poświęceń i rzetelności. Tą ostatnią z pewnością powinien charakteryzować się każdy adept prawa. W dobie dwudziestego pierwszego wieku możliwości studentów prawa znacznie się poszerzyły. Dziś bez problemów możemy studiować na największych, światowych uniwersytetach. Niemniej jednak taki krok wymaga od kandydata wielu poświęceń i przede wszystkim czasu. Ale nie tylko. W cenie są także odpowiednie umiejętności. By dostać się na studia zagraniczne, trzeba zdać maturę międzynarodową na jak najlepszym poziomie. Okazuje się, że jest ona kluczem do sukcesu na szczeblu międzynarodowym.